Interview Barbara Franco, afgestudeerde cursist Meubelstoffeerder

Babs

Barbara Franco, 35 jaar, aan het werk in haar eigen atelier als meubelstoffeerder.

Hoe ben je op het idee gekomen om de opleiding meubelstoffeerder te gaan volgen?

“Ik werkte altijd doodgraag met mijn handen. Ik deed in het verleden al decorbouw, had al een opleiding machinale houtbewerking gevolgd, mode en creaties, … Een vriendin van me volgde de opleiding meubelstoffeerder en ik had direct het gevoel: dat wil ik ook doen. Ik heb toen één les gevolgd en ik was direct verkocht.”

Wat is je ervaring met de opleiding?

“Ik vond het een supergoeie opleiding, vooral omdat er een individuele aanpak was. Iedereen werd persoonlijk begeleid, dat was super. Zo mocht je kiezen welke meubels je wilde ma
ken, welke stoffen je wilde gebruiken.”

Werk je nu als meubelstoffeerder?

“Ik werk halftijds in een uitgeverij waar ik de distributie en facturatie doe. Dit is een heel afgelijnde job, wat ik interessant vind naast het creatieve. Meubelstofferen is minder duidelijk. Je begint soms aan een meubel, je stoot op een probleem, dat moet je dan uitzoeken, … Soms geeft dit wel wat stress. Je denkt soms maar één dag aan een meubel te werken, wat er dan uiteindelijk twee of drie blijken te zijn. Bij de uitgeverij is het duidelijk afgelijnd. “

Heeft de opleiding je leven veranderd?

“Ja, compleet. Ik ben in Horito gestart en daar had ik het gevoel: hiermee wil ik écht verder. Ik ben gestart op zaterdagvoormiddag met de opleiding en na een jaar heb ik me nog voor een lesmoment extra ingeschreven omdat ik dit zo graag deed en er zo graag mee vooruit wilde. Ik heb zelfs mijn ontslag gegeven. Het was pure passie. Ik heb altijd het idee gehad dat iedereen in zijn leven wel weet wat hij wil, welke richting ze uit willen gaan. Maar blijkbaar is dat toch niet altijd het geval. Vrienden zeggen me zelfs: dat is zo uniek dat je écht weet wat je wil.

Ik voelde al vanaf ik kind was, dat ik iets creatief wilde doen. In mijn middelbaar heb ik dat niet gedaan. Maar ik wist dat ik met mijn handen wilde werken. Toen al. Ik ben de opleiding binnenhuisarchitectuur gestart, maar dat conceptuele was niets voor mij. Ik wilde fysiek met mijn handen werken. De maquettes maken vond ik superleuk, maar het computerwerk absoluut niet. Met mijn huidig werk is mijn droom uitgekomen”

www.horito.be/meubelstoffeerder